Fotoleksykografia ciekawa i użyteczna
Fotoleksykografia to nowa, szybko rozwijająca się subdyscyplina lingwistyki współczesnej.
Za najkrótszą charakterystykę naszego tomu można chyba uznać tytuł otwierającego go artykułu – Kilka myśli na Jubileusz Profesor Jadwigi Puzyniny.
Prace FILOLOGICZNE. Rocznik. Tom LXXI (2017)
Rocznik Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego poświęcony językoznawstwu
Inspiracją do powstania„Błędów w myśleniu” - drugiej części wydanej w 2015 roku „Sztuki myślenia - było głębokie przeświadczenie autorki, że dopiero świadoma wiedza o błędach, do których mają skłonność wszyscy ludzie, może uchronić przed ich popełnianiem.
Nowe informacje o zbiorach «Narodowego Fotokorpusu Języka Polskiego»
Tytułowy obiekt (w skrócie: NFJP) dostępny jest na stronie internetowej www.nfjp.pl.
Mistrzowie i uczniowie. Kształtowanie warsztatu, osobowości i postaw współczesnego artysty
Publikacja przybliża sylwetki artystów, pedagogów oraz ich uczniów, którzy pedagogikę artystyczną łączyli z praktyką wykonawczą.
Prace FILOLOGICZNE. Rocznik. Tom LXX (2017)
Rocznik Wydziału Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego poświęcony językoznawstwu
Znaki pamięci 2. Spuścizna językoznawców polskich drugiej połowy XX wieku
Pamięć o naszych nauczycielach i starszych kolegach, którzy mieli wpływ na nasz sposób myślenia o języku i którzy przez lata kształtowali nasze postawy metodologiczne w badaniach językoznawczych, jest częścią naszej zbiorowej świadomości i stanowi trwałą wartość również dla przyszłych pokoleń badaczy.
My z Nich. Spuścizna językoznawców Uniwersytetu Warszawskiego
Publikacja tomu "My z Nich. Spuścizna językoznawców Uniwersytetu Warszawskiego" zbiega się w czasie z dwiema ważnymi dla nas datami: dwusetną rocznicą powstania Uniwersytetu Warszawskiego, przypadającą w roku minionym i również dwusetną rocznicą początków polonistyki warszawskiej, datowaną na rok 1818.
Podstawowe informacje o „Narodowym Fotokorpusie Języka Polskiego”
«Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego» (NFJP) to przedsięwzięcie leksykograficzne szczególnego rodzaju. Podejmuje ono na nowo, w nowej formie i w nowych ramach metodologicznych, pewną część tych zadań, które zrealizował zespół autorów pod kierunkiem Witolda Doroszewskiego, tworząc 11-tomowy Słownik języka polskiego (Warszawa 1958–1969).