Polskie przysłówki tempa. Studium semantyczne
Dagmara MARYN
| B5 |
230 strony |
oprawa miękka |
ISBN 978-83-61208-40-2
Celem monografii jest wyróżnienie przysłówkowych jednostek języka implikujących pojęcie tempa oraz opis ich właściwości semantycznych. Lista wyrażeń została ustalona na podstawie literatury semantycznej poświęconej przysłówkom oraz słowników współczesnego języka polskiego. W głównej, teoretycznej części pracy (rozdział IV) przedstawiona jest koncepcja opisu semantycznego pojęcia tempa, a także analiza semantyczna jednostek tworzących podstawową opozycję polskich przysłówków tempa: szybko-wolno. Dla pojęcia tempa relewantne są pojęcia zmiany i czasu. Pojęcia to jest częścią struktury semantycznej każdego czasownika komunikującego czynność lub proces, nie należy natomiast do znaczenia czasowników zdarzeniowych. W czterech kolejnych rozdziałach rozprawy przedstawiony jest opis semantyczny 48 przysłówków tempa metodą redukcjonistycznej analizy składnikowej (na jednostki prostsze). Przysłówki te tworzą dwie główne klasy - z pojęciem tempa w remacie lub w temacie (właściwe i niewłaściwe wykładniki tego pojęcia). Monografię zamykają dwa rozdziały przedstawiające analizę przysłówków typu "nagle" i typu "natychmiast", interpretowanych jako wykładniki tempa jedynie w tradycyjnej literaturze semantycznej.
